Rule of Three, GRIP / Jan Martens, 2017


 

Drie dansers dansen een uur lang op manische wijze op de elektronische muziek van percussionist en componist NAH, die de klanken live produceert. Er is een stortvloed aan energie, aan beelden en aan beweging. De stortvloed heeft geen onderlinge samenhang, net zomin als de mensen op het podium. Ze hebben geen contact met elkaar, en lijken in zichzelf opgesloten te zitten.

Choreograaf Jan Martens houdt een spiegel voor over de huidige samenleving, waarin iedereen authenticiteit nastreeft, maar daarbij zijn werkelijke ik uit het oog verliest. Hij pleit voor intimiteit en tederheid in plaats van afstandelijke individualiteit. Tijd voor bezinning, ook op het podium: in het laatste half komt de verstilling tot stand en zoeken de dansers (naakt) contact met elkaar.