De Rode Klauw, Rast, 2018


Theater Rast liet zich voor de voorstelling De Rode Klauw inspireren door Erdogan, die voor zijn presidentschap in Turkije een korte carrière als theatermaker had. Erdogan reist af naar Nederland om daar bij theater Rast een stuk te maken over de liefde, met zichzelf in de hoofdrol. Vanwege de problemen die hij heeft in zijn thuisland Turkije voelt hij zich eenzaam en impopulair. Zijn voornemen is dan ook om in deze voorstelling een meer ‘likeable’ kant van zichzelf te laten zien, om zo weer aan populariteit te winnen. Maar het tegenovergestelde lijkt te gebeuren. In het maakproces doen zich allerlei situaties voor die lijken te gaan over Erdogan zijn politieke strategieën in Turkije. De andere personages vertonen dan uiterst politiek correct gedrag terwijl ze op het volgende moment weer een discriminerende opmerking maken. De voorstelling lijkt kritiek te geven op Erdogan, maar je vraagt je ook af wat eigenlijk waar is en wat niet. Wat mag je nog zeggen? En hoe werkt dat in de kunsten en op het podium?

https://www.theaterkrant.nl/recensie/de-rode-klauw/theater-rast/