Flight Pattern, Crystal Pite, 2017



Wat gebeurt er zodra je een onmogelijke situatie verlaat? Je laat het oude leven achter je liggen, maar je kan nog niet beginnen aan een nieuwe fase van je leven; je zit er tussenin.

Als reactie op de vluchtelingencrisis heeft choreograaf Crystal Pite het stuk Flight Pattern gemaakt. Ze is geïnteresseerd in het moment waarop de vluchtelingen opgevangen worden, maar nog niet verder kunnen leven in de maatschappij. In dit moment is het verleden nog zo helder, je krijgt flashbacks en je hebt spijt. Tegelijk is de toekomst nog zo onduidelijk. Je kunt niet door met het leven, maar ook niet terug. In het woord flight vond Pite de hoop en de vrijheid van het ontvluchten. Verder liet Pite zich inspireren door het thema conflict, ze gebruikt dit als een tool om spanning te creëren.

“Can art effect change?” Pite weet niet of kunst voor veranderingen kan zorgen, maar het gaat om het openstaan voor een conversatie. Het openstaan voor dat wat er om ons heen gebeurd.