Forever, Julika Rudelius, 2006


Julika Rudelius’ film Forever toont een aantal Amerikaanse vrouwen die zich mooi gekleed ophouden aan de rand van hun zwembad, in een ligstoel of flanerend door de tuin . De beelden wisselen elkaar af in deze double screen-installatie. De vrouwen vertellen ieder afzonderlijk wat volgens hen belangrijk is in het leven, wat hen gelukkig maakt en hoe zij zichzelf zien, terwijl ze zichzelf met een zelfontspanner fotograferen.

De vrouwen in Forever hebben het vooral over hun uiterlijk. Toch is innerlijke schoonheid het belangrijkst, zegt een van hen. Die innerlijke schoonheid wordt dan wel weer door het uiterlijk gereflecteerd, voegt ze eraan toe. Bedoelt ze dat het gaat om het conserveren van de uiterlijke schoonheid die tenslotte de weerspiegeling van het onveranderlijke innerlijk is? Hoe oud de vrouwen precies zijn, is lastig in te schatten. Wel verraadt de klank van de stem dat je niet met een jonge vrouw te maken hebt.
De zorgvuldig geschapen illusie van hun gekozen leeftijd wordt nergens aangetast om het beeld ‘realistischer’ te maken. De filmmaakster blijft met haar camera op gepaste afstand
Forever is een portret van hoe deze vrouwen zichzelf willen zien of hoe ze willen dat wij ze zien via de camera van de filmmaker. Rudelius gunt hen die kans en hun 15 minutes of fame. Voor altijd zo jong als ze toen waren, met de geconserveerde belofte van de toekomst. Duur: 16’52”, www.rudelius.org